Laboteka

ODCIENIE ŻÓŁTYCH LABRADORÓW

Średni żółty jest przypuszczalnie najbardziej pospolity w żółtej kolorystyce obserwowanej u labradorów. Zakresy odcieni żółtej kolorystyki mogą być bardzo rozbieżne, kolejno od najciemniejszych do najjaśniejszych, są produkowane przez następujące kombinacje genotypów:

A^sa^sB_C_ee*

A^sa^sB_c^ch_ee*

A^sA^sB_C_ee*

A^sA^sB_c^ch_ee*

* „_” oznacza miejsce na drugi allel tak, że każda para alleli może być heterozygotyczna lub homozygotyczna (z wyjątkiem pary alleli „ee”, które są ustalone jako recesywna homozygota).

Żółte heterozygoty “A^s” “a^s” będą produkowały mniej feomelaniny, ponieważ allel A^s koduje tłumienie feomelaniny. Jednak allele z locus A są niepełno dominujące więc część feomelaniny będzie produkowana z powodu alleli a^s. Natężenie feomelaniny będzie dalej kontrolowane przez locus C. Skutkiem tego natężenie żółtego może być silniejsze w heterozygocie noszącej allele C i jaśniejsze w tych, które noszą c^ch .

Homozygoty A^s nie produkują w ogóle czerwonego pigmentu, ponieważ tłumiciel kompletnie blokuje produkcję feomelaniny przez mutowany Mc1r zakodowany w allelach homozygotycznych ee. W rezultacie kolor sierści będzie kremowy, prawie biały jeżeli allel c^ch jest najbardziej dominującym allelem w locus C. Dodatkowo labradory będące homozygotą A^S  ujawniają równe rozłożenie się żółtego koloru pozbawionego cieniowania.

Wykaz genotypów:

Tłumaczenie i opracowanie: Anna Kowalewska (hodowla Rogester)

Źródło:

A Detailed Examination of Coat Color Genetics in the Labrador Retriever, dostępne przez: http://www.labbies.com/